header superhelden kinderkleding speelgoed

Mama is niet altijd een Superheld!

Mama is niet altijd een Superheld!

Mama is niet altijd een Superheld!

Dit keer een persoonlijk blog, ik hoop dat jullie hier herkenning in vinden, misschien vinden jullie er antwoorden in of houdt mijn kind jou ook een spiegel voor.


Zoals jullie wellicht weten hebben wij 2 zoons, de één net 6 en de oudste is 9 jaar.
Vooral met Daan hebben we al een pittige weg bewandeld, ons eerste kindje, wat leefden we er naar toe……..
toen bleek hij een dwarsligger in mijn buik en dat eindigde in een keizersnede en een moeilijke start door een zwangerschapsvergiftiging.

Uiteraard was ik blij, maar ik vond het ook zo moeilijk, het is een cliché, maar je krijgt geen handleiding bij je (eerste) kindje. Daan huilde veel en hard , dat ging vooral bij mij door merg en been, maar ook kon hij moeilijk in slaap komen en werd ’s nachts vaak wakker!

We zochten hulp en via de huisarts kwamen we terecht in het ziekenhuis: een pittig “dominant” mannetje en een mama die in spagaat ligt om hem te “pleasen” dat zei de kinderarts letterlijk. Gebruik de “laten huilen” techniek was het advies, dus begin met 10 minuten en bouw dat langzaam op tot hij het opgeeft! Écht we hebben dit geprobeerd: ik op zolder met oordoppen en mijn man hield de tijd bij en suste hem in slaap.

Uiteindelijk ging dit gewoon niet: een week ging het goed, dan werd hij verkouden en waren we weer terug bij af!  We vonden de oplossing in hem in slaap sussen en ’s nachts een beetje drinken te geven, waarmee we natuurlijk ook wel het “wakker worden” in stand hielden maar voor mij voelde het niet goed om hem zo lang en alleen te laten huilen, dat vrat aan mij!

Nu jaren later weet ik dat hij er niks aan kon doen, hij kon de prikkels en indrukken allemaal niet verwerken, als klein babytje kwam dat al keihard binnen, zo zie ik dat nu!

Eind groep 3 bleek dat hij adhd heeft! Het lag dus niet aan mij, niet aan ons! Terwijl ik dat al die tijd dacht! Ik voelde mij zo schuldig, ligt het aan mijn gedachten? Zijn die te negatief? Is hij daarom zo driftig? Voel ik mij daarom zo’n slechte moeder??

Vervolgens gingen we een traject in, kreeg hij medicatie, heftig om je kind zo’n middel te geven hoor! Vragen als “is dit wel het beste voor hem” wisselden zich af met gevoel van trots omdat hij het op school zo goed deed en doet!

Nu zit hij in groep 6, ondertussen heeft hij een broertje van inmiddels 6 jaar waar hij ook mee moet dealen en die geen rekening met hem houdt en hem triggert, waardoor hij soms vreselijk boos en woedend kan worden! Dit heeft een wisselwerking natuurlijk, want op een gegeven moment doe je net zo boos terug, ik kon af en toe ontploffen door de reacties die ik kreeg op vragen en omstandigheden.

Zelf probeer ik mijn bedrijf op te bouwen, ben ik op mijn manier druk met van alles en nog wat: de kinderen, het huishouden en deze mama werkt voor een baas en zichzelf! Is het teveel voor de jongens? Ben ik er genoeg voor ze? Met aan de andere kant het gevoel om blije kindjes te krijgen door Superhelden! Want hiermee wil ik de kids het gevoel geven dat ze zichzelf kunnen en mogen zijn!  Dat alles kan in de wereld van Superhelden en dat je op die manier dromen kunt laten uitkomen!
 
En toen kwam er van alles samen, luid en duidelijk, er werd mij een spiegel voor gehouden door mijn eigen zoon maar ook door mijn bedrijf! Ook mijn jongen mag zichzelf zijn! Dingen doen zoals hij dat wil en ik werk hem daar soms zelf in tegen, door mijn gedachten “wat denkt een ander” of “doe eens rustig”! 

Hij heeft het moeilijk, kan zijn emoties niet uiten of doet dit door erg boos te worden en kan niks naast zich neerleggen, een gesprek volgde op school, alles viel op zijn plaats.

Ik moet aan mijzelf werken en Daan heeft hulp nodig, maar hoe dan, via de huisarts wil ik niet (meer), uiteindelijk was de stap makkelijk gezet, geen reguliere hulp maar wij zijn naar de energetisch therapeut gegaan die ons al eens eerder hielp.

Op dat moment begon ook de hype van de Fidget Spinner en ook mijn jongens wilden natuurlijk graag “zo’n ding”!
Wat een succes!!! Niet alleen voor mijn bedrijf maar ook mijn eigen grote jongen geeft aan dat hij er rust in vindt! Met hulp van de behandelingen en 2 mooie stenen, aanvullend nog supplementen die de werking van zijn medicijnen ten goede komen, lijkt er wat berusting te komen in hem en daarmee ook in mij, en dat is zo fijn!

We zijn er nog niet, maar we zijn wel op de goede weg! We knuffelen wat af hier in huis, want woede en boosheid, discussies en ruzie hebben plaats gemaakt voor heel veel knuffels, op de meest vreemde momenten!

Zo zie je maar, ook deze mama is niet altijd een Superheld!


 


 

reacties op “Mama is niet altijd een Superheld!

Mama is niet altijd een Superheld!

Door Alieke op woensdag 31 mei 2017 om 11:16

Ik herken de onmacht die je voelt als je kindje zo huilt. Je probeert vanalles, maar niks lijkt te werken. Maar ik vind je wel een superheld! Je bent blijven vechten voor je kind en jezelf. Een superheld geeft niet op en jij ook niet! Je bent een super mama!!

Plaats een reactie

Join the Club! ontvang een Superkrachtenkaart in je mailbox!